காட்டுவிப்பது எந்நாள்



பொல்லாத பூமியிலே
வாழ்ந்ததெலாம் போதுமடா
சொல்லாதே வேறொன்றும்
சோதிவள நாட்டுக்குள்
செல்லாமல் இப்படிநாம்
சிக்குவதா வாவாவா
வல்லானே நின்னுடைய
மாநிலத்தைக் காட்டு
வானோர்க்கும் கிட்டா
மலர்க்கையை நீட்டு

நீட்டி முழக்கும்
நிலத்தில் இனிக்காலம்
ஓட்ட முடியாமல்
உன்னைச் சரண் புகுந்தோம்
வாட்டி வதையாமல்
வாவாவா உன்தேசம்
காட்டி முடித்துக்
கரம் பற்றித் தூக்கு
கங்கணத்தைக் கட்டிக்
கனக உடல் ஆக்கு

ஆக்கிப் படைக்கும்
அதிகாரி அப்புறமேல்
போக்கி அழிப்பிக்கும்
போராளி மத்தியிலே
காத்துப் புரக்கின்ற
காப்பாளி என்றெல்லாம்
தீக்குளு சுடர்ஆகிச்
சேர்வதுனை என்று
தேயம் அழைப்பாயோ
தில்லை மணி மன்று ?

மன்றாடி உந்தன்
மகிமை அறியாமல்
நின்றாடி மாயும்இந்
நீசரை என்சொல்கேன்
அன்றாடம் எண்ணி
அலைபாயும்
என்றாட வருகின்றாய்
இப்போதே ஆடு
ஈர்த்துக் கொள் ஈர்த்துக்கொள்
என்னைஉன் நாடு

நாடாது வேறொன்றை
நண்ணாது உனதடிக்கே
ஈடாக ஒன்றும்
இலைஎன்ற தொழுதோம்கண்
கூடாகக கண்டு
கரம்சேர்த்தக் கொண்டுந்தன்
நாடேகு இல்லையேல்
நக்கல்எலாம் தாங்க
நம்மாலே முடியாது
நம்பன்அடி நீங்க

நம்பன்அடி மட்டும்தான்
நம்பினேன் மற்றவரை
இம்மியும் நம்பிலேன்
எல்லோரும் வாய்நீட்டி
வம்புகள் பேசுவார்
வார்த்தையால் ஏசுவார்
அம்புவியில் வாழ்ந்ததெலாம்
அம்மாடி போதும்
ஆணிப்பொன் பூமிக்கு
அனுப்பிவிடு போதும்

போதார் மலர்ப்பாதம்
போற்றி சிவபுரத்து
நாதா நடத்தரையா
ஞான சிதம்பரத்து
வேதா எனப் பலவாய்
வீறிட்டு அலறிடினும்
சாதா ரணம்போல்நீ
தாழ்த்துவதும் என்னே
தடைஎல்லாம் நீக்காய்
தலம் சேரும் முன்னே

முன்னே வரவழைத்து
முத்துச் சரம் பூக்கும்
அன்னை அவள்முன்
அறிமுகமே செய்வித்து
மின்னார் தேயத்தில்
மேவி உடன்இருக்கப்
பொன்னார் திருமேனி
புளகிப்பது எந்நாள்
புரியாத ஐந்தொழில்யாம்
பூணுவதும் எந்நாள்

பூணும் படிக்கமனம்
பூரிக்க வந்துஇறங்கிப்
பேணும் படிக்குவாய்
பேசி மகிழ்ந்தசிவம்
வேணும் படிக்குஅருளின்
வெள்ளத்தில் மூழ்கடிக்கக்
காணும் படுக்குஎன்னைக்
கைகோர்ப்ப தெந்நாள்
காணாத காட்சிஎலாம்
காட்டுவிப்ப தெந்நாள்

காட்டில் மலையில்
கடுந்தவத்தில் கிட்டாத
தேட்டைத் திரவியத்தைச்
சீரை இடக் கரத்தால்
காட்டும் கலைஞானப்
பூமியிலே கண்டிடலாம்
பூட்டைத் திறப்பித்துப்
பொன்னுலகம் சேர்ப்பி
புறப்பட்டோம் எம்முடைய
பூங்கரத்தைக் கூப்பி.



- மகுடதீபன் 1989