சங்கம்

அன்பாலே தான்கட்டி
ஆண்டானை ஆண்டேமுன்
தென்பாண்டி உத்தர
கோசத் திரு மங்கை
நின்றானை எங்கள்
நிமலானை ஐந்துகரக்
கன்றானை தன்னைக்
களித்துப் பயந்தானை
ஒன்றானை ஒன்றாதார்க்கு
ஒன்றானை ஆணிப்பொன்
மன்றானைச் சேர்ந்து மகிழாயோ சங்கம்
மன்னானின் பேர்பாடி ஊதாயோ சங்கம்

ஆச்சரியம் என்றார்
அவல்மென்றார் ஓர்சிலரோ
மூச்செறிய நின்றார்
முடியா தெனப் பகர்ந்தார்
பூச்சொரியும் கார்குழல்ப்
பொற்பாவை தன்னோடு
நாய்சிறியேன் தன்னையும்ஓர்
ஆளாய் நயந்தெடுத்து
ஓச்சியசீர் உத்தர
கோச உயர்மங்கைத்
தீச்சொரியும் கையானைச் சேராயோ சங்கம்
சேவடிக் கேபணிந்து ஊதாயோ சங்கம்

ஈசன் எனைப்பெற்ற
ஏந்திழையா ளோடேபொன்
ஊசல் விளையாடும்
உத்தர கோச மங்கைத்
தேசன் சிவலோகன்
தில்லைத் திருத் தலத்து
வாசன் பதம்எடுத்து
வாசற் படியேறி
வாசம் கமழ மணி
வாசகத்தை வாசித்த
நேசன் உடன் ஒன்றி நில்லேடா சங்கம்
நிர்த்தனத்தில் ஒன்றாகி ஊதேடா சங்கம்

உங்கட்கு ஒருவார்த்தை
ஓதும் கடப்பாட்டில்
இங்கு பிறந்தோம்
இமையோர்கள் ஏத்துதற்குத்
தெங்கில் கிளிசொல்
திருஉத் திர கோச
மங்கை அமர்ந்தாலும்
மாணிக்கச் சொல்லுக்காய்
எங்கே எவர்அழைத்தார்
என்றே வருகின்றான்
சங்கரனின் மூச்சோடு சாராயோ சங்கம்
சங்கீத நகையோடு ஊதாயோ சங்கம்

ஊரார் வெடிச் சிரிப்பும்
உற்றார் கிசுகிசுப்பும்
ஆர்ஆர் தெரியாது
அவர்பேச்சும் கேட்டிலையோ
சீர்ஆர் திரு உத்
திரகோச மங்கையிலே
வாரா வகையில்
வலிய வரம் எடுத்த
ஆரா அமுதன்
அனைத்தும் மடுக்கின்றான்
சாரா வணம்வந்து சாராயோ சங்கம்
சாவா நிலைஅடைந்தோம் ஊதாயோ சங்கம்

எற்றி உதைத்தும்
எமன்படவே யாம்நிற்க
ஒற்றி எடுத்தான் காண்
உத்திர கோச மங்கை
உற்ற பெருமான்
உயிர் ஆனான் இவ்வள நாள்
கற்ற பலகல்வி
காணாம லேபோக
அற்று விடவே
அருட் கல்வி ஈந்தானைக்
கொற்றக் குடையானைக் கொள்ளாயோ சங்கம்
கோதிற் குலத்தார்க்கு ஊதாயோ சங்கம்

ஏனைத் தலம் எல்லாம்
ஏதும் தலம்அல்ல
ஞான சிதம்பர
நற்றலமே நாடென்று
மோன மொழித் தேவன்
முன் மொழிந்தான் கேட்டிலையோ
கோனாய் திரு உத்
திர கோச மங்கையிலே
தேனாய் இனித் தாண்டான்
செல்லம் கொடுத்த தனால்
நானே அவனாக நல்காயோ சங்கம்
நமனைப் புறம்கண்டே ஊதாயோ சங்கம்

ஐயாற்றில் நின்றார்க்கும்
ஆரார்க்கும் ஏலார்க்கும்
பொய்ஆர்க்கும் நெஞ்சார்க்குப்
புத்தியில்எட் டார்க்கும் தத்
தை ஆர்க்கும் உத்திர
கோசத் திரு மங்கை
செய்யார்க்கும் எங்கள்
சிவனார்க்கும் தீஏந்தும்
கையார்க்கும் எம்நம்பிக்
கையார்க்கும் நாள் என்று
மெய்ஆர்க்கும் என்றேநீ மேவாயோ சங்கம்
மின்னார்க்கும் பொன்னார்க்கே ஊதாயோ சங்கம்

அவ்வளவும் சொன்னோம்
அவனே வலியவந்து
இவ்வளவும் தந்தால்
இதுபோதா தா நெஞ்சே
செவ்வாய்க் கிளிபேசும்
சீர்உத் திரகோசன்
நவ்வியொடு தீஏந்தி
நட்டம் புரிகின்ற
செவ்வியினைக் கண்குளிரக்
கண்டும் சிலிர்க்கிலையோ
கவ்வி அவனோடு கலவாயோ சங்கம்
கங்கன் திறம்பாடி ஊதாயோ சங்கம்

- ம கு ட தீ ப ன் 1989